Stare obrazy w kościołach ciemnieją od świec, aż zostaje z nich plama, w której oko samo dorysowuje świętego. Tak wygląda to płótno: rdzawe zacieki, czerń, w środku drobiny złota płatkowego, u dołu jasny kształt jak stopa wysunięta spod całunu, z kilkoma czerwonymi śladami. Barbara Wesołowska dorastała wśród gotyckich kościołów i wizerunków Madonny, a szelak i złoto to materiały z tamtych ołtarzy. Tytuł znaczy pominięcie. Pominięta została twarz.
Malarz
Barbara Wesołowska (ur. 1984) studiowała w ASP we Wrocławiu, a potem w Slade School of Fine Art i Royal College of Art w Londynie, gdzie mieszka. Jej malarstwo czerpie z dzieciństwa spędzonego wśród polskich gotyckich kościołów, wizerunków Madonny i świętych. Reprezentują ją Galeria Stereo w Warszawie i Michael Werner Gallery w Londynie, Nowym Jorku i Atenach.